43_35
May 06, 2026 17:57
· 10:02
· Dutch
· Whisper Turbo
· 3 speakers
Ez az átirat lejár: 27 napokat.
Az állandó tárolásra vonatkozó korszerűsítés →
Csak megjelenítése
0:03
S…
Speaker 1 (43_35)
het poetswerk in het winkeltje van meneer kuris schoot goed op en op vrijdag amper twee dagen na hun terugkeer was alles weer kraaknet en rook het er fris naar citroen op zaterdagochtend vertrok meneer kuris zoals altijd met zijn bestelbusje naar de vroegmarkt aan de kaaien in brussel om er verse groenten en fruit te halen jarne natham en dimitris waren vroeg uit de veren en hielpen om alles netjes uit te stallen
0:31
S…
Speaker 1 (43_35)
jarna had zelfs een eigen schort gekregen nu hij meehielp in den winkel veel rekken waren nog leeg maar er was vers vlees verse groenten fruit en en het was met een gloeiend hart van trots dat meneer koers die ochtend vroeg de rolluiken van zijn winkeltje opende jarna was even bang dat er niemand zou komen maar al na tien minuten doken de eerste klanten op en rond een uur of negen bruiste het winkeltje van het volk
1:01
S…
Speaker 3 (43_35)
de klanten van meneer koeris hadden hem gemist buiten stopte een zwarte politiewagen een enkele agent stapte uit en kwam de winkel binnen hij keek even om zich heen en bespeurde jarne die naast zich meehielp met nathan en dimitris achter den toog hard aan het werk zie ik jarne glimlachte toen hij ferre zag en knikte ik kom je halen kwam ferre meteen ter zaken jarne viel stil
1:31
S…
Speaker 3 (43_35)
en keek de jonge politie-inspecteur niet begrijpend aan toch niets ernstig vroeg meneer koerisch ferre schudde lachend zijn hoofd integendeel jarne trok zijn schort uit en liep met ferre den winkel uit ga maar voorin zitten zei ferre ik ben alleen
1:53
S…
Speaker 1 (43_35)
jarne ging op den passagiersstoel naast ferre in den politiewagen zitten zijn hart bonsde zenuwachtig hoewel het regime verslagen was en de politie allang geen vossen meer waren voelde hij zich nog steeds niet op zijn gemak met uniformen en politieauto's wij hebben een voogd voor jou gevonden kwam ferre ter zake terwijl hij de straat uitdreeg wat schrok jarne maar ik woon bij de familie
2:23
S…
Speaker 1 (43_35)
jij beseft toch wel dat je daar niet voor altijd kunt blijven wonen het was heel lief van meneer en mevrouw koedisch om jou in huis te nemen maar ze hebben al drie kinderen om te onderhouden waarvan er eentje binnenkort gaat studeeren ze hebben jou ontzettend graag jarne maar weet ook dat deze menschen de ziel uit hun lijf werken om genoeg brood op de plank te brengen voor hun gezin
2:47
S…
Speaker 2 (43_35)
dat zal nu zeker in t begin wat moeilijker gaan en eerlijk gezegd denk ik ook dat het beter is voor jou als je in je vertrouwde omgeving kunt opgroeien dit is mijn straat merkte jarne toen ferra afdraaide hij bracht den patrouillenwagen tot staan voor de deur van jarne's huis het zag er nog precies zoo uit als op die vreselijke nacht toen de vossen z'n moeders waren komen arresteeren en jarne naar hun instelling wilde sturen
3:19
S…
Speaker 2 (43_35)
de deur was verzegeld met blauw wit gestreept politielint en in een plastic hoesje dat met verpakkingsteep aan de deur was vastgemaakt zat nog steeds de notitie met de zwarte wolfsangel bovenaan de mededeling dat het huis nu eigendom was van de overheid ferre rukte de notitie van de deur en scheurde de linten los
3:44
S…
Speaker 2 (43_35)
uit den zak van zijn uniformbroek haalde hij een sleutel te voorschijn waarmee hij de voordeur openmaakte hoe kom jij aan die sleutel vroeg jarne hij had zelf geen sleutel meer om in zijn eigen huis binnen te kunnen maar hij wist tezelvertijd ook wel het antwoord op die vraag
4:03
S…
Speaker 1 (43_35)
als zijn huis door de overheid in beslag was genomen dan zouden die ook den sleutel gehad hebben en nu kwam het er op aan om alle sleutels weer aan hun eigenaars te bezorgen ten minste als die eigenaars nog leefden aarzelend waagde jarnen zich naar binnen alsof hij vijandig gebied betrad in plaats van het huis waar hij veertien jaar lang was opgegroeid er ging een muffe stoffige geur in een huis dat al maanden onbewoond was
4:32
S…
Speaker 1 (43_35)
In de woonkamer was alles onaangeroerd gebleven, en de confrontatie met de vossen en de sociale assistente, mevrouw Gilquière, speelde zich af voor Jarnes geestes oog, alsof het gisteren was. De haardboek, waarmee Jarnes de vingers van mevrouw Gilquière in de arm van een van de vossen had gebroken, lag naast de resten van het antieke koffietafeltje van oma, waarop de sociale assistente was neergekomen.
5:01
S…
Speaker 1 (43_35)
jarne hurkte bij de hoop houtsplinters en vischte er iets uit wat zijn aandacht had getrokken mama's het zou een pannenlapje worden in jarne's lievelingskleuren met een groote letter j in het midden zoodat hij wat meer zou helpen in de keuken jarne voelde de zachte wol tusschen zijn vingers en drukte het pannenlapje tegen zijn wang aan
5:28
S…
Speaker 1 (43_35)
Alles was troebel doorheen zijn tranen en hij was er zich amper van bewust dat er iemand naast hem hurkte. Een stevige, troostende hand op zijn schouder. Ik ben ook mijn ouders verloren, zei Ferre zacht. Een auto-ongeval. Lang geleden. Ik was een jaar of negen. Jarne wist de tranen uit zijn ogen en keek Ferre aan. Wie heeft je dan opgevoed? Mijn oma en opa.
6:01
S…
Speaker 1 (43_35)
ik was al volwassen toen ze ook daarvoor te oud werden gaat het ooit over vroeg jarne de pijn bedoel ik ferre schudde zijn hoofd neen jarne het gaat niet over het zal altijd voelen alsof er iets weg is daarom moet je mooie herinneringen koesteren hij wees naar het pannenlapje in jarne's vingers dat verzachte pijn jarne knikte
6:34
S…
Speaker 1 (43_35)
buiten stopte nog een auto ferre ging staan ik geloof dat je voogd er is jarne kwam overeind met een bonzend hart en het spannenlapje van mama nog steeds tusschen zijn vingers geklemd hij wilde vragen wie het was was het een gezin hadden ze kinderen waren ze aardig ferre maakte de voordeur open en joren kwam binnen hij glimlachte naar jarne
7:02
S…
Speaker 1 (43_35)
ben jij mijn voogd vroeg jarne verward gekert lachte ferre en hij wenkte nog iemand die achter joren de woonkamer binnenkwam hij was nog magerder dan toen jarne hem voor het laatst had gezien en hij leek door de maandenlange opsluiting wel tien jaar verouderd maar zijn oogen straalden nog steeds dezelfde levenslust uit dezelfde liefde voor zijn kleinzoon opa het kwam er uit als een trillende zucht
7:33
S…
Speaker 1 (43_35)
jarne liep naar zijn grootvader maar de man zag er zoo broos uit dat hij hem bijna niet durfde te omhelzen maar het was opa die zijn armen om jarne heen sloot en zijn kleinzoon zoo stevig tegen zich aandrukte dat jarne het gevoel had dat al zijn ribben zouden knappen mijn jongen zuchtte opa met een krop in zijn keel mijn lieve lieve jongen
7:58
S…
Speaker 1 (43_35)
hij liet jarne los en keek hem aan met tranen in zijn oogen en aaide met zijn hand door jarne slordige haar het gebleekte gedeelte was er bijna uitgegroeid waardoor hij stilaan zijn oude kastanjebruine kleurtje terug had ik dacht stamelde jarne door eens zijn tranen ik dacht jij dacht dat ze me ook hadden vermoord vulde opa aan zooals ze met mijn meisje en mijn schoondochter hebben gedaan
8:29
S…
Speaker 1 (43_35)
het heeft niet veel gescheeld maar het is voorbij nu nu is het tijd om weer te leven ferre en joren hadden zich afgezonderd in den eethoek om jarne en opa de noodige privacy te gunnen met zijn arm om zijn kleinzoon heen wenkte opa de twee agenten ik weet wat je gedaan hebt zei opa tegen ferre ik weet dat ik het leven van mijn kleinzoon aan jou te danken heb het is gewoon iets wat je doet zei ferre als mensch
9:01
S…
Speaker 1 (43_35)
bedankt om voor mijn jongen te zorgen bedankt om voor onze vrijheid te vechten ik haal de koffers uit de auto zei joren koffers vroeg jarne blijven wij hier opa knikte het regime heeft mijn huis leeggehaald en verkocht de afgeloopen dagen heb ik in een opvangcentrum gelogeerd
9:26
S…
Speaker 1 (43_35)
dit is nu jouw huis jarne maar als de herinneringen te pijnlijk zijn dan kunnen we het ook verkopen en ergens anders gaan wonen jarne schudde heftig zijn hoofd hij had nog steeds het pannenlapje in zijn handen dat mama voor hem gehaakt had neen de herinneringen moeten blijven dan zijn mama en mams ook een beetje hier opa knikte en gaf jarne opnieuw een stevigen knuffel alsof hij hem nooit meer los zou laten
9:56
S…
Speaker 2 (43_35)
mijn held zei hij zacht mijn lieve kleine held
This transcript was generated by AI (automatic speech recognition). May contain errors — verify against the original audio for critical use. AI policy
Összefoglaló
Kattintson a Summarize gombra, hogy létrehozzon egy AI összefoglalót erről az átiratról.
Összefoglaló...
Kérdezd meg AI-t erről a Transcriptről
Kérdezzen bármit erről az átiratról Az MI megtalálja a megfelelő szakaszokat és választ.