12_4

Speakers

• Speaker 1 1:40
• Speaker 2 0:00
• Speaker 3 4:19

1. 0:00

   Chapter 1: 4 ferre youssef en layla leidden de weg langs een steile heuvel naar beneden meer schuivend en rollend dan rennend landen de jongeren onderaan waar een hoop bladeren en struikgewas hun val afremden de zon was op en het licht brak nu snel door de bomen het geweervuur in de verte was uitgestorven maar het gevaar was nog lang niet geweken De nacht bood niet langer beschutting en ze moesten nu zo snel mogelijk de grens van het Brusselsch gewest zien te bereiken, voordat ze opnieuw op een team vosse stuitte dat het bos aan het uitkammen was. 99s · Speaker 2

   4 ferre youssef en layla leidden de weg langs een steile heuvel naar beneden meer schuivend en rollend dan rennend landen de jongeren onderaan waar een hoop bladeren en struikgewas hun val afremden de zon was op en het licht brak nu snel do…

2. 1:40

   Chapter 2: De paarden van het Groene Dal, zei Noor, dat klinkt al realistischer. 157s · Speaker 1

   De paarden van het Groene Dal, zei Noor, dat klinkt al realistischer. Ferre stopte met lopen en draaide zich met een schok naar Noor. Wat? Zegt dat nog eens? Noor keek de jonge twintiger verrast aan. Uhm, paarden van het Groene Dal? Hier is…

3. 4:19

   Chapter 3: maar er waren nog andere geluiden te hooren gedempte stemmen en hier en daar een snik of een zucht het waren duidelijk kinderen en tieners en enkelen onder hen waren aan t huilen jarne zag de rij donkere schimmen tusschen de boomen loopen nog steeds maanden verre de anderen aan om stil te zijn het waren wel degelijk jongeren van het verzet maar er was altijd een mogelijkheid dat deze groep ook gevangen genomen was en vergezeld werd door gewapende vossen de twee jonge mannen die voorop liepen waren echter geen vossen zij hadden zwarte trainingspakken aan met een hoodie en hadden elk een semi-automatisch geweer in de armen. 314s · Speaker 3

   maar er waren nog andere geluiden te hooren gedempte stemmen en hier en daar een snik of een zucht het waren duidelijk kinderen en tieners en enkelen onder hen waren aan t huilen jarne zag de rij donkere schimmen tusschen de boomen loopen n…

4. 9:34

   Chapter 4: Wij vormen een soort schildpadformatie, zoals bij de Romeinen. 171s · Speaker 1

   Wij vormen een soort schildpadformatie, zoals bij de Romeinen. Iedereen die een wapen heeft en er mee kan omgaan, loopt aan de buitenkant. Wie geen wapen heeft, loopt in het midden. Op die manier zijn de jongeren die geen wapens hebben, bes…

5. 12:26

   Chapter 5: die ze hadden buitgemaakt. 104s · Speaker 2

   die ze hadden buitgemaakt. De pirana's droegen de littekens van het gevecht van afgelopen nacht. Toen de jongeren met Ferre en Dimitris voorop naar de panzerwagens liepen, zagen ze dat de soldaten niet alleen waren. Het was Tine, de aanvoer…

6. 14:12

   Chapter 6: voor het eerst zag jarne de oudere informatica studenten in tranen uitbarsten maar knuffels en troost waren voor later het regime kamde nog steeds het sonje woud uit en niemand had zicht op het aantal manschappen dat bij de actie betrokken was vast stond dat het er veel waren natuurlijk was het antiterreurkorps gedecimeerd toen geert en dierk het oude hoofdwerkdier van de egelbrigade hadden opgeblazen maar volgens tine had hoofdinspecteur kaarts vermoedelijk eenheden uit het heele land opgevorderd voor deze actie alle wegen uit het bosch zijn afgesloten wist sergeant rouwers ze probeeren ons als ratten in de val te drijven zei Dimitris. 128s · Speaker 1

   voor het eerst zag jarne de oudere informatica studenten in tranen uitbarsten maar knuffels en troost waren voor later het regime kamde nog steeds het sonje woud uit en niemand had zicht op het aantal manschappen dat bij de actie betrokken …

7. 16:21

   Chapter 7: goed dan trekken we verder zei geert de jongsten achter in de panzervoertuigen de rest volgt te voet de zware motoren van de pirana's denderden opgang de jongeren en de soldaten waren nu talrijker en ze hadden genoeg wapens kunnen redden uit het kamp maar het bosch was onheilspellend stil en iedereen wist heel goed dat de antiterreurbrigade nu overal kon zijn en dat van achter iederen boom of iederen heuvel die ze voorbijreden plots geweervuur kon komen en zelfs als ze voorbij de stadsgrenzen waren zouden ze nog steeds niet uit den brand zijn het was nu vol op dag en een aangename ochtendzon warmde het bosch stilaan op de stralen werden zichtbaar in den ochtendnevel die boven den boschgrond hing de kolonne kwam bij een boschwegeltje dat afgesloten was met een houten barreel daar is het zei ze weesden naar een verharde weg die het aardebospad wat verder kruiste dat padgeens vormt de grens tusschen het brussels hoofdstedelijk gewest en vlaams brabant dat beteekent dus dat we de controleposten aan de stadsgrens verschalkt hebben merkte ferre op maar niet dat we van de antiterreurbrigade verlost zijn zei sergeant rouwers wij moeten er van uitgaan dat ze ook wel kunnen raden hebben dat we deze kant zouden opgaan kaarts en zijn mannen zijn niet dom en dat maakt hen des te gevaarlijker de kolonne trok verder en toen ze de verharde weg overstaken die de grens met het brussels hoofdstedelijk gewest vormde keek jarne opzij de weg was leeg Maar hij twijfelde er geen seconde aan dat sergeant Rouwers het bij het rechte eind had. 299s · Speaker 3

   goed dan trekken we verder zei geert de jongsten achter in de panzervoertuigen de rest volgt te voet de zware motoren van de pirana's denderden opgang de jongeren en de soldaten waren nu talrijker en ze hadden genoeg wapens kunnen redden ui…

8. 21:22

   Chapter 8: de kust is veilig zei apollo opgelucht langzaam volgden ze de pirana's tot bij de beelkets de panzerwagens droegen tekens van vuurgevecht met kogelinslagen in het koetswerk en het glas tusschen het gebladerte lagen wel veertig vossen van de antiterreurenbrigade het bloed van de slachtpartij had den grond drassig gemaakt en wat verderop stonden rouwers ferre youssef en layla ze waren niet alleen en werden omringd door een groep van een stuk of honderd gewapende jongeren jarne herkende een paar gezichten maar zag nu ook wie hun leider was jolan had zelf een f n scar geweer in zijn handen zijn gezicht was vuil en hij had een paar flinke schaaf wonden in het linkerglas van zijn bril zat een barst toen hij zijn moeder zag liet hij zijn geweer meteen vallen en rende op haar af jarne zag hoe kobe uit een van de piranha's kwam gerend en naar de groep liep natuurlijk was hij nog steeds op zoek naar zijn moeder maar ook nu weer bleek niemand haar gezien te hebben kobe zuchtte en beet op zijn lip mathieu was er om in broederlijk een arm over de schouder te lengen vrienden waren voor kobe nu het allerbelangrijkste als ik me niet vergis zijn we hier niet zoover van groenendaal vroeg apollo terwijl ze op haar gps keek dus achter de bomen ligt de oude hypodroom wees jolan de paardenrenbaar van groenendaal was in gesloten het enige wat nog aan het groote circuit herinnerde was het enorme ovale terrein dat overhoekerd was met gras en onkruid en de koninklijke looze een klein stijlvol gebouw in bozaarsteir dat nu vooral dienst deed als vergader en receptielokaal zijn jullie onderweg nog groepen tegengekomen vroeg apollo jolan schudde zijn hoofd jullie zijn de eerste maar we konden wel vermoeden dat jullie hierheen zouden komen Daarom hebben we dit hoopje vossen even laten eenslapen voordat jullie in hun armen liepen. 182s · Speaker 1

   de kust is veilig zei apollo opgelucht langzaam volgden ze de pirana's tot bij de beelkets de panzerwagens droegen tekens van vuurgevecht met kogelinslagen in het koetswerk en het glas tusschen het gebladerte lagen wel veertig vossen van de…