42_34

0:03

S… Speaker 2 (42_34)

de dood van margot was hard aangekomen bij de jongeren in het kamp de vroolijkheid en de feeststemming waren stilgevallen en hoewel de dood van kaarts toch een klein beetje voldoening bracht was het verdriet bij de jongene immens margot was de egelbrigade zij was het verzet in brussel en ze was het hart en de ziel van de revolutie maar bovenal

0:29

S… Speaker 2 (42_34)

was ze een geweldige meid met het hart op de juiste plaats soms een beetje te ontstuimig maar altijd bereid om te vechten voor vrijheid en rechtvaardigheid jarna had in haar een toekomstigen eerste minister gezien en opeens was het allemaal weg en toch zal ze nooit vergeten worden onder die sombere stemming waren de meeste jongeren ondertussen vertrokken uit het kamp ze waren hereenigd met hun ouders of ondergebracht bij familie

1:01

S… Speaker 3 (42_34)

sergeant rouwers was zijn zoontje mathieu komen oppikken na zijn daad van desertie had rouwers eerherstel gekregen en zelfs een medaille voor zijn moed en leiderschap tijdens de revolutie ook de ouders van selim waren bevrijd uit een kamp voor moslims en kwamen hun zool ophalen

1:22

S… Speaker 3 (42_34)

Hun Marokkaanse restaurant in Ganshoorn was destijds verzegeld door het regime, maar alles was er nog en met wat poetswerk zouden ze binnen enkele dagen weer gasten kunnen ontvangen. Terwijl meneer en mevrouw Nazari met Jean-Marc aan het praten waren, namen Jarne en zijn vrienden afscheid. Ik ben blij dat ik jullie nog allemaal de hand kan schudden, zei Selim. En dat zullen we nog doen, zei Jarne. Ieder jaar, in het sonjewoud.

1:54

S… Speaker 1 (42_34)

bij den boom waar leon ligt selim knikte vastberaden het was een belofte die veel te gewichtig was om te breken geef me jullie hand jarne en de anderen staken hun hand uit en selim haalde een balpen uit zijn broekzak heel zorgvuldig schreef hij zijn adres en zijn e-mail in de handpalmen van zijn vrienden jarne had alleen maar een e-mailadres om te geven

2:24

S… Speaker 1 (42_34)

maar hij wist niet eens of hij nog een computer had of een tablet laat staan in huis dat was na de arrestatie van mama en mams in beslag genomen door het regime misschien was het ondertussen zelfs verkocht na het vertrek van selim was de vriendengroep weer een beetje kleiner jarne en zijn vrienden probeerden hun gedachten wat te verzetten met eindeloze kaartspelletjes

2:49

S… Speaker 5 (42_34)

maar steeds opnieuw viel het spel stil en werden herinneringen opgehaald aan alle menschen die het leven hadden gelaten dat praten hielp om het verlies te verwerken kobe die na mathieu's vertrek ook zijn kameraadtje moest missen had zich met natham afgezonderd aan een tafel in de zon en ze speelden een spelletje schaak op kobe's herselden schaakbord

3:14

S… Speaker 5 (42_34)

De dankbaarheid van de jongen voor het zoeken en herstellen van zijn schaakbord was zo oprecht en warm dat Nathan er zelf gelukkig van werd. Maar toch was er die donkere schaduw die op onbewaakte momenten over Kobe's gezicht kwam. Mathieu's vriendschap had hij meestal afgeleid van het feit dat zijn moeder nog steeds vermist was en vermoedelijk dood. En nu Mathieu er niet meer was, vond Nathan het zijn taak om Kobe's gedachten zoveel mogelijk te verzetten.

3:45

S… Speaker 2 (42_34)

en dan nog bleef de vraag wat er met de jongen moest gebeuren dat antwoord kwam in de late namiddag toen een groene auto opdook met een man achter het stuur er was een flits van herkenning voor kobe hij liet het schaakspel in de steek en spurte door het gras naar den man die net was uitgestapt en zoekend om zich heen keek toen hij kobe op hem zag afrennen lachte hij breed en tranen vulden zijn ogen

4:16

S… Speaker 2 (42_34)

papa riep kobe door zijn tranen heen en hij vloog zijn vader om den nek meneer ra stilde zijn zoontje op en gaf hem een kus toen natham op hem toeliep liet kobe zijn vader los en rende naar zijn oudere vriend dit is mijn papa zei kobe glunderend en hij troonde natham mee naar zijn vader ik ben natham koris meneer zei natham en hij schudde kobe's vader de hand

4:45

S… Speaker 4 (42_34)

Hij is mijn allerbeste vriend, zei Kobe. Is dat zo? lacht de Kobes vader. En ik ging Nathan met een geveinsde ernst aan, alsof hij probeerde te achterhalen of die puber met de wilde zwart...

5:00

S… Speaker 2 (42_34)

wel een geschikte kameraad was voor zijn zoontje kobe verzamel je spullen en neem afscheid van je vrienden we gaan naar huis kobe knikte en spurte als een wervelwind naar de tafel om zijn schaakbord op te ruimen toen keek kobe's vader weer naar de veertienjarige jongen en hij zei ik ben noël raes als kobe zo door het dolle heen is van iemand

5:28

S… Speaker 2 (42_34)

Dan moet je beseffen dat je een heel bijzonder plekje in zijn hart hebt. Hij zweeg even en zei toen, Kobe gaat nu een moeilijke periode tegemoet. Is zijn moeder, begon Atam, maar eigenlijk had hij het al lang geweten. Nu was er alleen maar de bevestiging. Meneer Raas knikte somber. Ze hebben haar lichaam gisteren in het bos gevonden en mij op de hoogte gebracht.

5:58

S… Speaker 2 (42_34)

Ik was toen al op weg naar België. Ze hebben mij ook verteld waar Kobe was, want het spreekt vanzelf, dat ik ook even voor hem het ergste vreesde. De stem van meneer Raas brak terwijl hij worstelde met zijn emoties. Toen haalde hij zijn portefeuille tevoorschijn en gaf Nathan een visitekaartje. Hier, dit is mijn kaartje met mijn e-mail, mijn telefoonnummer en ons adres. Kobe heeft nu meer dan ooit een vriend nodig.

6:29

S… Speaker 2 (42_34)

en ik zou het erg op prijs stellen als je af en toe eens langskwam voor een potje schaak natham glunderde en knikte enthousiast dat beloof ik meneer zei hij noëlraal stak zijn hand uit en natham schudde deze opnieuw kobe kwam aangerend met het deken in zijn armen waarin zijn schaakbord was gewikkeld zoodra hij dichterbij kwam zag natham ook de tranen die twee natte lijnen op kobe's wangen hadden getrokken

7:02

S… Speaker 1 (42_34)

natuurlijk dacht de jongen dat hun wegen hiervoor goed zouden scheiden hé t zei nathan zacht kobe wist zo snel zijn oogen droog wat denk je ervan als ik volgende week eens langskom kobe keek hem even niet begrijpend aan tot nathan hem het visitekaartje toonde dat kobe's vader hem had gegeven toen klaarde hij heelemaal op

7:26

S… Speaker 1 (42_34)

cobe duwde ietwat ruw zijn schaakbord in de armen van zijn vader en omhelsde nathan zoo onstuimig dat hij een stapje achteruit moest zetten om niet achterover te stuiken onder het geweld van de elfjarige de overeenkomst was bezegeld en nathan was vastbesloten om zich eraan te houden wanneer het tijd was voor het journaal troepten de overgebleven jongeren samen in de slaapbarakken voor het

7:56

S… Speaker 1 (42_34)

Het leek wel alsof de meeste jongeren door de gebeurtenissen van de afgelopen maanden meer interesse hadden gekregen in politiek. De partijleden waren in overleg met de leiders van de revolutie overeengekomen om in afwachting van de verkiezingen een volksraad samen te stellen bestaande uit burgers die hadden meegevochten. Er werden in totaal een tweehonderdtal mannen en vrouwen gekozen, waaronder ook Ferre, Youssef en Layla.

8:27

S… Speaker 1 (42_34)

aangezien het vele jaren zou duren om het uitgebrande federale parlement te restaureren ging de eerste zitting door in de zaal van het voormalige vlaamsch parlement aan het daar waren in den loop van den dag verschillende belangrijke noodwetten gestemd om het land zo snel mogelijk weer op de rails te krijgen een van die wetten was de tijdelijke invoering van de krijgswet die moest toelaten om de venne

8:55

S… Speaker 1 (42_34)

zijn partijleden en zijn medestanders voor hun oorlogstribunaal te berechten dat tribunaal zou naafloop door den volksraad weer ontbonden worden waarna er democratische verkiezingen georganiseerd zouden worden voor het samenstellen van een nieuw parlement

9:10

S… Speaker 1 (42_34)

De volksraad zou wel blijven bestaan als een extra adviesorgaan voor het parlement. Op die manier zou het volk meer inspraak krijgen in de wetten die gestemd werden en verminderde de kans dat er ooit nog extremistische partijen op de voorgrond zouden treden. In de late namiddag was de koning teruggekeerd in het paleis van Laken, net op tijd om de door de volksraad gestemde wetten te bekrachtigen.

9:39

S… Speaker 2 (42_34)

in de daaropvolgende dagen liep het kamp verder leeg een oom kwam noah ophalen en jolan kon mee met zijn vader die hij sinds de scheiding al twee jaar niet meer had gezien het was niet met volle overgave maar afgezien van een oma met dementie die in een verzorgingstehuis zat

10:00

S… Speaker 1 (42_34)

was er nu eenmaal niemand anders meer bij wie hij terecht kon. En op een middag kreeg Noor bericht dat ze bij haar oom en tante in Braschaat mocht gaan wonen. Toen Jean-Marc zijn autootje klaarzette om haar naar het station te brengen, stond ook Natham haar op te wachten. Noor kneep er een verdrietig glimlachje uit. Het komt wel goed, zei Natham zacht.

10:24

S… Speaker 1 (42_34)

noor gooide zonder meer haar armen om hem heen en voor hij het besefte ging hij samen met haar op in een heerlijke tongzoen toen zij hem weer losliet duwde noor hem een papiertje in zijn hand het adres en telefoonnummer niet verliezen natham glimlachte ik hoop dat je oom en tante het goed vinden als er af en toe een jongen op bezoek komt

10:53

S… Speaker 1 (42_34)

Als die jongen zo lief is als jij, dan zal dat wel mogen. Met nog een laatste zoen was ze verdwenen. Natham had daar nog zoveel willen zeggen, maar besefte dat daar nog tijd genoeg voor zou zijn. De zittingen van het oorlogstribunaal werden live uitgezonden en er was vooral bijzonder veel interesse toen Frank de Venne op de beklaagde bank verscheen. Jarne, Natham en Dimitris zaten met enkele jongeren voor de televisie in de barak.

11:26

S… Speaker 1 (42_34)

Het voorlezen van de beschuldiging duurde ongeveer een uur. Daarna trok de rechter zich terug en in de namiddag werd het vonnis geveld. Dat de vennen de doodstraf kreeg, verraste niemand. Niettemin voelde Jarnen een schok door zich heen gaan. De deur van de barak ging open en Jean-Marc kwam binnen. Ook hij was opgelucht toen de jongeren hem vertelden wat er beslist was.

11:55

S… Speaker 1 (42_34)

ik kom voor natham en dimitris zei jean marc er is bezoek voor jullie voor ons vroeg dimitris de jongens gingen staan en jarne liep met hen naar buiten hij voelde een gelukkigen kriebel in zijn buik toen hij de twee broers naar hun ouders zag rennen anna rende hen van den anderen kant huilend tegemoet

12:21

S… Speaker 1 (42_34)

nathan en dimitris werden bijna doodgeknuffeld door een jongere zusje het was prachtig om te zien maar voor jarne was er ook die steek weer dat besef dat er niemand meer was om hem te knuffelen hij wilde weer naar binnen gaan maar toen nathan zijn naam riep draaide hij zich om zijn vriend wenkte hem jarne liep naar hen toe en zette zijn besten glimlach op om de pijn te verbergen dag jarne

12:51

S… Speaker 1 (42_34)

zei anna met blozende wangen jij bent gegroeid merkte mevrouw koerisch op wij weten wat er gebeurd is kwam meneer koerisch ter zake wij zijn het te weten gekomen van een zekere ferre die ons hierheen heeft gestuurd jarne knikte zwijgend er zat iets in zijn keel jouw moeders en wij zijn altijd vrienden geweest ging meneer koerisch verder daarom wil ik dat je weet

13:21

S… Speaker 1 (42_34)

Dat er een plaats is voor jou in ons gezin. Echt? Jarne voelde zoveel emoties tegelijk dat hij amper controle had over zijn stem. Het kwam er dan ook zacht en gesmoord uit. Dank u wel. Gij, juichte Anna terwijl ze rond Jarne danste. Nathan en Demetrius gaven hun vriend een schouderklopje. Pak jullie spullen, zei meneer Kouris. We gaan verder met ons leven.

13:53

S… Speaker 2 (42_34)

het winkeltje van de familie koeris was nagenoeg onhaangeroerd gebleven maar zoodra mijnheer koeris de deur openmaakte kwam een zurige vuilnis stank hen tegemoet ho gamotondia bracht mijnheer koeris ontzet uit terwijl hij terugdeinsde met zijn hand voor zijn neus

14:12

S… Speaker 2 (42_34)

de griekse uitroep die jarnen niet verstond maar die ongetwijfeld behoorlijk grof was leverde meneer koeris een bestraffenden blik op van zijn vrouw meneer koeris en zijn gezin hadden hun winkel en hun huis hals over kop moeten achterlaten de elektriciteit was uit waardoor alles in de koeltoge en de diepvriezers bedorven was en ook de verse groenten en fruit waren lang niet meer zoo vers

14:41

S… Speaker 2 (42_34)

en dat was nog zacht uitgedrukt er kropen maden in het vlees en overal zaten vliegen en andere insecten die zich te goed deden aan het rotte fruit mijnheer koeris pakte de hand van zijn vrouw vast toen ze in snikken uitbarstte wij helpen wel

15:00

S… Speaker 1 (42_34)

Schoonmaken, pap, zei Dimitris. Jarne en Adam knikten bevestigend. Jarne was maar wat blij dat hij de handen uit de mouwen kon steken voor een werkje dat hij voor één keer is geen verband hield met vechten voor je vrijheid en je leven. Het zou ook helpen om even zijn gedachten te verzetten.

15:21

S… Speaker 1 (42_34)

mevrouw koeris en anna zetten alle ramen open zoodat het huis kon luchten want de stank uit den winkel was natuurlijk ook tot in de woonvertrekken op de hoogere vertiepingen doorgedrongen maar het werk voordede snel en in den namiddag kon mijnheer koeris al een voorzichtige voorspelling maken dat de winkel misschien volgende week weer kon opengaan dien avond hielp de heele familie koeris in de keuken om een lekkere moussaka te maken en ook jarne hielp mee

15:53

S… Speaker 1 (42_34)

Op televisie werd de doodvonnis van de Venne nogmaals bevestigd. De executie zou achter gesloten deuren gebeuren op de binnenplaats van het Brusselse stadhuis. Morgen om half tien zou België verlost zijn van de man die zooveel dood en ellende had gebracht. Ik moet er naar toe, zei Jarne. Wat? bracht meneer Kooris uit. Waarom? Maar Nathan wist waarom.

16:23

S… Speaker 1 (42_34)

het is een belofte die jarne heeft gemaakt aan een vriend die er niet meer is zij zullen jou er nooit bij laten merkte dimitris op wij gaan samen zei natham mevrouw koeris wilde iets zeggen maar ze zag de vastberadenheid op het gezicht van haar jongsten zoon ze wist dat jarne en natham voor elkaar door het vuur zouden gaan en de afgeloopen maanden hadden de jongens dat ook bijna letterlijk gedaan

16:53

S… Speaker 1 (42_34)

maar bovendien zag ze niet langer twee veertienjarige pubers aan de keukentafel zitten maar twee jonge mannen die nooit meer kinderen zouden zijn nathan kon den slaap niet vatten en dat was niet door het gesnurk van zijn broer of omdat er nog steeds een zuurige vuilnisgeur in hun slaapkamer hing ook al stond het raam wijd open zijn hoofd zat zoo barstensvol dat hij het gevoel had dat het ieder moment kon ontploffen

17:23

S… Speaker 2 (42_34)

na een poosje werd hij het gesmoorde gesnikgewaar in jarne's slaapzak op den vloer hij voelde zijn hart zinken heel zachtjes klom nathan uit bed en hurkte bij jarne hij legde zijn hand op zijn schouder jarne keek op en nathan zag dat jarne wabaar zijn knuffel olifantje tegen zich aan had geklemd

17:49

S… Speaker 2 (42_34)

Het was van de lagere school geleden dat hij Jarnes nog met een knuffel had weten slapen. En toch realiseerde Natham zich dat hij in Jarnes geval misschien wel hetzelfde zou doen. Iets in je armen houden van vroeger, toen je nog beschermd werd, het leven onbezorgd was en je ouders er nog waren. Het is zo oneerlijk, fluisterde Natham. Ik heb mijn leven terug en jij... Hij zuchtte. Als ik kon...

18:18

S… Speaker 2 (42_34)

Zou ik met je ruilen? Jarne schudde zijn hoofd in het donker. Dat geloof je toch zelf niet? Nathan azelde en schudde toen ook zijn hoofd. Jarne had gelijk. Hij had zijn ouders en zijn broer en zus terug en hij zou hen voor niets ter wereld weer loslaten. Het waren van die loze woorden geweest die vrienden wel eens zeggen om elkaar te troosten, kinderlijke woorden.

18:47

S… Speaker 2 (42_34)

als je wilt kom ik naast je liggen fluisterde natham om je hand vast te houden weet je nog ga maar weer slapen fluisterde jarne het helpt als je mij even alleen laat natham knikte begrijpend misschien zou het beter gaan na morgen maar daar was hij nog niet zo zeker van natham en jarne waren allebei vroeg op terwijl ze samen voor de wastafel stonden repte ze met geen woord over afgelopen nacht

19:20

S… Speaker 1 (42_34)

het was iets wat in stilte tusschen hen hing vandaag was de dag zijn jullie zeker vroeg mevrouw koeris bij het ontbijt jarne knikte en had hem ook niets kon hij nu van gedachte doen veranderen het was mooi zomerweer en druk in de stad de menschen genoten volop van hun herwonnen vrijheid

19:44

S… Speaker 1 (42_34)

geen gewapende soldaten of vossen meer in de straten of op het openbaar vervoer geen raids geen arrestaties of boekverbrandingen de eenige politiewagen die de jongens op hun weg tegenkwamen

20:00

S… Speaker 3 (42_34)

zwart gespoten maar de wolfsangels waren er afgehaald en vervangen door het oude vlamlogo van de politie later zouden de wagens wel weer hun witte kleur terugkrijgen met de blauwe en oranje streep jarne en natam namen de metro naar het centraal station waar het ook wemelde van het volk dagjesmensen en gezinnen met kinderen maakten zich op voor een dagje zee

20:28

S… Speaker 3 (42_34)

jarne voelde een steek terwijl herinneringen aan vroeger door zijn hoofd flitste vanuit het centraal station was het een kleine tien minuutjes lopen naar de groote markt op de belangrijkste plekken was het puin geruimd en werden er volop herstellingen uitgevoerd

20:49

S… Speaker 1 (42_34)

Toch waren hier en daar nog steeds resten van de gevechten te zien. Een takelwagen heeft een uitgebrande auto op zijn laadvlak en het stadspersoneel was druk in de weer om het glas en de stenen in de straten op te vegen. De stad zou er snel weer uitzien als voordien. De Grote Mart was vrijwel leeg. Toeristen kon je nog niet meteen verwachten.

21:14

S… Speaker 1 (42_34)

In de plaats daarvan had de politie met Friese ruiters en betonblokken een cordon afgebakend rond het stadhuis. Tientallen gewapende agenten hielden de wacht. Er was slechts één doorgang, versperd met prikkeldraad. Toen de jongens dichterbij kwamen, hielden twee agenten hen tegen. Waar gaan jullie naartoe? Wij willen de vennen zien, zei Jarne. De agenten wisten even niet waar ze het hadden en barstten toen in lachen uit.

21:44

S… Speaker 1 (42_34)

niemand wil dat stuk schorem nog zien maak maar snel dat jullie naar huis zijn het is belangrijk benadrukte jarne scheer jullie weg snauwde een van de agenten nu een stuk minder aardig anders houden we jullie administratief aan kun je aan mama en papa uitleggen waarom ze jullie in het politiebureau moeten komen oppikken jarne natam de jongens en de agenten keken verrast om naar de stem ferre

22:14

S… Speaker 3 (42_34)

riep jarna lachend nog geen minuten vroeg voegde natham eraan toe ferre kwam bij de jongens en de twee agenten staan hij droeg een kepie en een blauw ceremonieel uniform van de federale politie dat behangen was met verschillende militaire en burgerlijke onderscheidingen op zijn uniformjasje prijkte hij de twee zilveren kroontjes en de oranje strepen van de graad van hoofdinspecteur

22:44

S… Speaker 4 (42_34)

De twee agenten die lager waren in rang, groeten Ferre dan ook met het nodige respect. Wat doen jullie hier? vroeg Ferre aan de jongens. Ik heb een belofte gedaan aan een vriend, weet je nog? Ferre's glimlach verdween en hij knikte. Dat weet ik nog, maar het krijgstribunaal heeft beslist dat het in alle discretie moet gebeuren, enkel in aanwezigheid van twee getuigen. Wat is dit allemaal? vroeg de agent.

23:17

S… Speaker 4 (42_34)

dit is de jongen die het paleis is binnengedrongen om de vennen te vermoorden en er zelf het hachje bijna in te schieten hij heeft een belofte in te willigen aan een vriend die hij verloren is wauw bracht de andere agent uit terwijl hij naar jarne keek het is persoonlijk voegde natham eraan toe de beslissing is aan u hoofdinspecteur zei de andere agent tegen ferre

23:48

S… Speaker 2 (42_34)

ferre legde zijn hand vriendschappelijk op jarnes schouder en wenkte hem te volgen de agenten lieten hen door en ferre bracht de jongens naar de groote poort onderaan de toren daar hadden twee militairen post gevat en ze salueerden toen ferre en de jongens door de poort naar binnen gingen best wel handig om zoo'n hooge pief bij de politie te kennen merkte natha op hou je neus maar schoon

24:15

S… Speaker 2 (42_34)

lachte ferre met een knipoog ik heb geen zin om jullie in andere omstandigheden te ontmoeten dan louter vriendschappelijk op den prachtigen binnenkoer van het stadhuis waren een vijftal gewapende militairen verzameld

24:30

S… Speaker 3 (42_34)

de glazen luifels boven de toegangsdeuren van de verschillende vleugels en de sierlijke lantares schitterden door de binnenvallende zon die ook het mozaïekpatroon dat de kasseien op den grond vormde in hun warme gloed hulde jarne zag majoor willems en luitenant segers staan die keken vreemd op toen ze de twee jongens aan de zijde van ferre zagen dit is geen

25:00

S… Speaker 1 (42_34)

merkte majoor willems op en hij gaf ferne een bestraffende blik ze willen erbij zijn zei ferne het is niet hun eerste executie majoor willems zuchtte en schudde haar hoofd maar zei ook niets meer in het midden van de binnenkoer stond een zwarte moach piranha opgesteld het panzervoertuig was zwaar gehavend

25:29

S… Speaker 1 (42_34)

en de kogelinslagen waren duidelijk zichtbaar als kratertjes van blinkend staal in de zwarte verf hier en daar waren nog resten te zien van de witte wolfsangelstikkels die er haastig waren afgescheurd sluit de poort beval majoor willems aan een van haar mannen een soldaat liep na den doorgang onder den toren van het stadhuis en de zware poorten vielen dicht jarne en natham stonden met een bonzend hart naast verre

26:02

S… Speaker 1 (42_34)

even later ging een deur open en vier soldaten brachten een geboeiden man naar buiten frank de venne droeg een losse grijze trainingsbroek en een t-shirt en zag er lang niet meer zoo chic en afgebosteld uit als in zijn zwarte p n o uniform hij was bleek en zijn oogen waren donker om rand van vermoeidheid maar ook van verdriet hij had een stoppelbaard van enkele dagen die hem nog meer het uitzicht van een zwerver gaf

26:34

S… Speaker 1 (42_34)

de soldaten brachten de vennen naar de panzerwagen en plaatsen hem voor de door kogelinslagen geteisterde flank jarne begreep dat dit niet de eerste executie was die hier plaatsvond en het zou ook niet de laatste zijn vijf soldaten gingen op een rij naast elkaar staan en schouderden ceremonieel hun geweer u mag geblinddoekt worden als u dat wenst zei majoor willems de vennes blik kruiste nu die van jarne

27:08

S… Speaker 1 (42_34)

een glimf van herkenning er verscheen een kleine milde glimlach om de lippen van den kanselier neen zei hij majoor willems knikte u geeft nu de kans om nog iets te zeggen maar de vennen schudden zijn hoofd doe wat u moet doen majoor willems liep naar haar manschappen jarne verzamelde al zijn moed en liep naar voren tot vlak bij het

27:38

S… Speaker 1 (42_34)

hij draaide zich naar de vennen en de jongen en de voormalige kanselier keken elkaar nu recht in de oogen jarne voelde de tranen prikken hij keek omhoog naar de blauwe zomerlucht boven de binnenkoer en zei toen heel zacht waar je ook bent dit is voor jou leon jarne haalde diep adem zijn stem brak bij de eerste nood maar hij vond al snel den toon terug ik vond mijn kleine broertje

28:11

S… Speaker 1 (42_34)

in het bosch bij den ouden eik de vogels zongen in het gras de geur van lente frisch en rijk nathan kwam naast jarnes staan lijkde zijn hand op de schouder van zijn vriend en zong uit volle borst mee hij sprak tot mij mijn lief broertje mijn groote broer mijn bloed mijn held geef je hand en voel mijn hart het is gekluisterd en gekweld zie je die muren niet hoog en ruw

28:43

S… Speaker 1 (42_34)

die ons overal omringen een hart moet altijd vrij zijn het moet zijn liedje kunnen zingen een van de militairen in het vuurpeleton neuriede zachtjes mee en ook ferre met zijn diepe stem de muren zijn hol van binnen vol monsters woest en laf ze barsten van haat en brokkelen langzaam af wij moeten die muren sloopen broer de monsters op de knieën dwingen

29:14

S… Speaker 2 (42_34)

we zijn een stormram van muziek als onze harten samen zingen beeld je in mijn lieve broer als duizend harten zingen duizend harten die slaan als één kunnen de duisternis bedwingen kunnen de duisternis bedwingen duizend harten die slaan als één die samen dit strijd liet zingen beste broer mijn kameraad

29:42

S… Speaker 2 (42_34)

zie je niet de hooge muren vol duisternis en kwaad het kan nu niet lang meer duren ze smoren je mooie dromen en vullen je met haat ze dooven zelfs den wind die door je haren waait beeld je in mijn lieve broer als duizend harten zingen duizend harten die slaan als een kunnen de duisternis bedwingen

30:07

S… Speaker 2 (42_34)

kunnen de duisternis bedwingen kunnen de duisternis bedwingen duizend harten die slaan als een die samen dit strijd liet zingen mijn broertje is nu weg en ik ben weldra een man maar hij woont nog in mijn hart waar hij nog steeds kan zingen beste broer mijn kameraad weldra zullen de ketens vallen als duizend harten slaan als we zingen met zijn allen

30:38

S… Speaker 2 (42_34)

de stilte was zoo plots en zoo ingetogen dat jarne er van schrok geen applaus geen gejuich dit was een gewichtig moment de vennen keek naar de twee jongens die het lied hadden gezongen en voor het eerst zag jarne iets in die anderszoo kille oogen was dat berouw

31:02

S… Speaker 1 (42_34)

Of spotte hij alleen maar, zoals zijn volgelingen op Facebook vroeger lachende gezichtjes plaatsten bij berichten over dode vluchtelingen. Toen klonk het bevel van majoor Willems. Verre leidde Jarnen en Nathan met zachte, maar dwingende hand weg. De soldaten legden aan. Vuur! Vijf schoten klonken bijna simultaan. Frank de Wenne zakte door zijn knieën en viel voorover op de stenen.

31:34

S… Speaker 2 (42_34)

het was nu definitief voorbij en terwijl de echo's van de schoten nog langs de gothische gevels van de groote markt galmden werd jarne pas gewaar hoe zijn hand bijna ongemerkt verstrengeld was in nadams hand het was ook een moment geweest waarop zelfs de stoerste jongens even houvast bij elkaar moesten vinden

[Translation temporarily unavailable. Please try again.]

[Translation temporarily unavailable. Please try again.]