36_28

0:02

S… Speaker 4 (36_28)

nathan liep recht naar de tent waar apollo verbleef ze kwam hem tegemoet leunend op een stel krukken het spijt me zei apollo zacht youssef had haar op de hoogte gebracht van het lot van jarnes ouders en van de gijzeling van pieter arme knul zuchtte ze wat denk je dat hij van plan is wij hadden het roover in de rogiertoren zei nathan peinzend waarover

0:33

S… Speaker 4 (36_28)

vroeg youssef dat er manieren waren om het koninklijk paleis binnen te raken beaamde apollo mijn vader en max hadden contacten en concrete plannen voorals dat noodig was en pieter weet wie die contacten zijn begreep nathan apollo knikte en jarne weet dat pieter dat weet maar dat is zelfmoord zei youssef meer dan zelfmoord zei apollo

1:03

S… Speaker 2 (36_28)

na de arrestatie van mijn vader heb ik alle banden met die contacten verbroken omdat ik het vermoeden had dat ze voor het regime werkten en dat vermoeden heb ik nog altijd ik ben bang dat jarne op dit moment niets meer te verliezen heeft zei ferre wij moeten hem daar weghalen voordat nathams stem stokte en sloeg over zijn oogen prikten

1:31

S… Speaker 2 (36_28)

hij kon zich gewoon niet voorstellen dat jarne een onvermijdelijke dood tegemoet ging en dat hij daar machteloos tegenover stond er is misschien een mogelijkheid zei ferre maar die is al net zo riskant als wat jarne nu onderneemt vertel zei abolo als we den aanval vroeger inzetten dan voorzien creëeren we misschien de nodige afleiding wanneer is vroeger vroeg youssef morgen

2:03

S… Speaker 3 (36_28)

bij is ons opgang we zijn heelemaal nog niet klaar zei apollo morgen is het misschien al te laat voor jarne zei nathan het is morgen of nooit pieter reed opnieuw langs het warandepark terug naar de barricade die de toegang tot het politieke hart van belgië afsloot hij vertraagde en hield het bewijs van de levering klaar dat de pn o garde voor hem had afgestempeld maar in zijn achterhoofd zat jarne

2:37

S… Speaker 3 (36_28)

die hij had achtergelaten in het hol van de leeuw hij had spijt en wist nu al dat hij tot aan het einde van zijn dagen zou moeten leven met de gedachte dat hij een jongen van veertien naar de slachtbank had gebracht en er was nog iets wat niet helemaal goed zat waarom hadden de p n o gardes niet gemerkt dat hij zonder jarneweer was vertrokken pieter stopte de bestelwagen bij de wachtpost en gaf de vos het leveringsbewijs

3:08

S… Speaker 1 (36_28)

die wierp er echter geen blik op maar verfrommelde het papier tot een bolletje terwijl hij de stomverbaasde pieter strak aankeek wat is er aan de begon pieter uitstappen pieter had geen keuze want vijf vossen hadden de bestelwagen omsingeld en hielden hem onderschot bij de minste verdachte beweging zou hij het niet kunnen navertellen

3:37

S… Speaker 1 (36_28)

Pieter stak zijn handen omhoog en stapte voorzichtig uit het busje. Dat ging volgens de vossen niet snel genoeg. Twee agenten grepen hem vast, trapten zijn benen onderuit en smakten hem met zijn gezicht op het asfalt. Pieter kon niet eens een kreet van pijn uitbrengen. Toen hij ze net herstelde, neusbeentje opnieuw voelde knappen en een vlammende scheut doorheen zijn hele gezichten trok. Terwijl het warme bloed uit zijn gebroken neus stroomde,

4:09

S… Speaker 1 (36_28)

voelde hij hoe de vossen zijn handen op zijn rug bonden met plastic handboeien toen sleurden ze hem weer overeind pieter wilde iets zeggen maar de kolf van een geweer kwam op hem af en het licht ging uit de lucht van het avondeten begon de opslagplaats in de buurt van de keuken te vullen waar jarne zich had verstopt hij had ondertussen de plek in zich kunnen opnemen

4:37

S… Speaker 1 (36_28)

er was de koelruimte waar zijn wapens lagen er was een deur naar een kleedruimte en douches voor het personeel en hij had ondertussen ook gezien hoe hij de keuken kon bereiken maar als hij dat deed in een schooluniforme met een semi-automatisch gewere in zijn handen zou hij niet ver komen hij moest zich vermommen en een manier vinden

5:00

S… Speaker 1 (36_28)

om zijn wapen te verbergen. Toen hij er zeker van was dat de kust veilig was, waagde Jarnen zich achter de dozen vandaan en rende hij zo snel mogelijk naar de kleedruimte. Daar kon hij vast wel iets vinden om zich te vermommen. Als hij zich dan tussen het personeel kon mengen, kon hij vast wel doordringen tot de private vertrekken van de vennen. Maar nog voordat hij bij de deur was, zag Jarnen in de gang naar de keuken een man in een wit jasje en een plastic muts op zijn haar.

5:31

S… Speaker 1 (36_28)

de man zette zorgvuldig schotels op een roltafeltje van glanzend geel koper de rand van het tafeltje was afgeboord met een zwart gordijn met een witte wolfsangel dat het onderste gedeelte van het tafeltje verborg die maaltijd kon maar voor één iemand bestemd zijn jarne ging de kleedkamer niet binnen maar opende de deur van de diepvries het licht flitste automatisch aan hij moest snel handelen nu

6:02

S… Speaker 1 (36_28)

de kist met zijn wapen stond nog steeds bij de deur jarne woelde door de vacuüm verpakte lappen ingevroren vlees en voelde de plastic zakken met zijn wapens er in hij sloot den diepvries zorgvuldig en hurkte met zijn wapens in een donker hoekje de veiligheidspal van de scar stond op en het magazijn met de speciale kogels dat slager vinken hem had gegeven zat nog steeds in het geweer

6:32

S… Speaker 1 (36_28)

het pistool van youssef had pieter voor hem geladen jarne had gedacht dat hij doodsbang zou zijn maar hij voelde een vreemde rust over zich heen komen alsof alles wat nu te gebeuren stond al vooraf vast lag en niets nog kon veranderen hij zou de venne vandaag vermoorden en dat zou het einde zijn

6:57

S… Speaker 1 (36_28)

vanavond zou hij albei mama en moms zijn misschien zou hij wel zijn vrienden leon en brent terugzien nu hij zijn wapens gecontroleerd had waarde jarnes zich uit zijn schuitplaats de keukenbediende had net de laatste schaal op de tafel gezet afgedekt met een klosch zodra de keukenbediende uit het zicht was greep jarnes een kans

7:24

S… Speaker 1 (36_28)

hij sloop gehurkt naar het wagentje tilde het zwarte gordijn op dat het onderste bedekte en wurmde zich op het onderste schap hier stonden verschillende flessen wijn en jarnen kon nog net verhinderen dat hij met de kol van zijn skar een fles twintig jaar ouden bordeaux omstootte hij probeerde zoo stil mogelijk te ademen want de minste beweging of het minste geluid zou hem kunnen verraden

7:53

S… Speaker 1 (36_28)

eindelijk waren daar opnieuw voetstappen hij hoorde hoe er nog iets op het wagentje werd gezet en enkele tellen later kwam het in beweging de beenen die jarne door het kiertje van het gordijn kon zien staken in een netpak het was logisch dat niet het keukenpersoneel maar speciale butlers het eten naar de vennen brachten de dictator die in al zijn toespraken beweerde op te komen voor het volk en de armen

8:23

S… Speaker 1 (36_28)

maar die achter de schermen in weelde leefde en zich graag door het gewone volk liet bedienen diarne merkte hoe ze met een dienstlift naar boven gingen eene verdieping maar dat wilde zeggen dat ze op den beganen grond waren het tafeltje rolde over vloeren van marmer en groote zalen met parket uiteindelijk stopte het en de wuddler klopte aan zonder op een antwoord te wachten deed hij de deur open en duwde het tafeltje naar binnen

8:54

S… Speaker 2 (36_28)

Jarne werd een aangename huiselijke warmtegebaar en hoorde stemmen. Ah, bedankt Serge, u mag gaan. Dat was de stem van de vennen. Die had Jarne al zo vaak gehoord op televisie dat hij hem meteen herkende. De butler ging de kamer uit en Jarne hoorde de deur dichtgaan. Hij omklemde zijn geweer. Het pistool zat tussen zijn broekschriem, onder het jasje van zijn schooluniform.

9:24

S… Speaker 2 (36_28)

terwijl jarne de veiligheidspal van zijn geweer op automatisch vuren zette schakelde hij ook in zijn hoofd een knopje om een veiligheidszekering die hem veertien jaar lang had behoed voor dwaze beslissingen

9:43

S… Speaker 1 (36_28)

zonder meer glipte jarne onder het gordijn vandaan een sprong overeind twee flessen wijn vielen onder het roltafeltje uit en kwamen met een bons op de parquetvloer terecht jarne richtte zijn geweer op de groote eiken tafel in het midden van een prachtige eetkamer

10:00

S… Speaker 1 (36_28)

en stak zijn vinger om de trekker daar zat de vennen aan het hoofd van de tafel paul voor de loop van jarnes geweer de vennes vrouw en dochtertje van negen zaten aan de linkerkant zijn twee zoons van elf en vijftien aan de rechterkant het gezin keek verschrikt om en het meisje klampte aan haar moeder mama

10:23

S… Speaker 1 (36_28)

de oudste jongen ging beschermend voor zijn jongere broertje staan goed wetend dat dit geen moer zou helpen tegen de oorlogsmunitie in jarnes geweer het was een gebaar van menschelijkheid en broederliefde dat jarne overdonderde alleen de blonde kanselier bleef schijnbaar onbewogen met den loop op hem gericht

10:46

S… Speaker 1 (36_28)

keek jarne zelfs aan met een ietwat teleurgestelde uitdrukking die mama wel eens had wanneer jarne was vergeten een klusje te doen dat ze hem had toevertrouwd jarne had kunnen vermoeden dat de vennen hier samen met zijn gezin zou eten hij had ondertusschen als een heele magazijn in het lichaam van den kanselier moeten leegschieten met de angstige blikken van de kinderen en hun moeder de tranen in de oogen van het meisje

11:14

S… Speaker 1 (36_28)

jarnes vinger op den trekker leek wel versteend de deur vloog met een klap open en jarnes smakte hard met zijn hoofd tegen den parketvloer toen drie pn o gardes hem op den grond worstelden hij voelde hoe het geweer uit zijn vingers werd gerukt en het pistool van tusschen zijn gordel verdween zijn schouders werden bijna uit de kom gerukt toen ze zijn armen achter zijn rug dwongen om zijn polsen te boeien toen kwam de

11:45

S… Speaker 1 (36_28)

vlak boven zijn nieren de schok zond een verlammende pijn doorheen zijn heele lichaam zoodat hij nog amper kon bewegen en garde drukte een pijnlijk harde knie in jarnes rug en zette de koude loop van een pistool tegen den slaap van den jongen jarnes kneep zijn oogen dicht voor het fatale schot neen niet hier riep een vrouwenstem streng niet voor de oogen van mijn kinderen jarnes sloeg zijn oogen op

12:18

S… Speaker 1 (36_28)

mevrouw de venne was opgestaan en nu de dreiging was uitgeschakeld was ze weer een en al zelfvertrouwen we hebben een executieplein voor dit soort jawel mevrouw zeiden de p n o gardes ze grepen jarne stevig bij de schouders en sleurden hem overeind in naar de openstaande deur wacht dat was de stem van de venne

12:43

S… Speaker 1 (36_28)

de gardes bevroren en draaiden zich weer om met jarne in een stevige houtgreep de kanselier liep op jarne toe hij bleef op een armlengte van de jongens staan en bekeek hem met keurenden blik zijn gezicht was bleek tenger en nog redelijk kinderlijk met twee lichtbruine ogen en een lichte waaier van sproet rond zijn neus

13:08

S… Speaker 1 (36_28)

zijn p n o schooluniform was een mate groot en zijn pruik was door het geweld loskomen te zitten waardoor enkele wilde sprieten gebleekt haar er onderuit kwamen op de plek waar de gardes hem tegen het parket hadden gesmakt zat een snijwond waaruit een druppel bloed zich langs zijn wang een weg naar beneden baande frank de venne pakte met een bijna teder gebaar jarnes pruikbeet en trok hem van zijn hoofd

13:38

S… Speaker 1 (36_28)

enkele haarspelden waarmee de pruik was vastgemaakt vielden rinkelend op het parket jarne govaarts zeide venne terwijl hij den jongen voor hem strak aankeek toen verscheen er een milde glimlach om zijn mondhoeken en hij zei het eten wordt koud en ik zie ook dat je trek hebt hij wendde zich naar de gardes die jarne nog steeds in een stevigen greep hielden maak zijn boeien los

14:10

S… Speaker 1 (36_28)

Maar heer kanselier, hij is ongewapend, en eten met je handen op je rug geboeid is toch zo ongemakkelijk. De gardes gehoorzaamden en jarnen voelden hoe ze zijn boeien lossneden. Zijn handen waren vrij. De Venne gebaarde hem, galant, aan de tafel, waar hij mocht plaatsnemen op de enige lege stoel aan het andere hoofdeinde tegenover de kanselier.

14:38

S… Speaker 1 (36_28)

aan jarne's linkerkant zat de venne's vrouw die den jongen aankeek met een dodelijken blik jarne kon haar geen ongelijk geven hij had een wapen op haar kinderen gericht mama en mams zouden op dezelfde manier gereageerd hebben ze waren er gelukkig nooit bij geweest telkens als jarne voor den loop van een vuurwapen stond

15:00

S… Speaker 1 (36_28)

aan jarne's rechterkant zat de venne's oudste zoon die daarnet nog bereid was geweest om een kogel op te vangen voor zijn jongeren broertje jarne voelde zich rot in den naïeven roes van de wraak had het allemaal zoo kinderlijk simpel geleken hij had gedacht alleen te zijn met de venne dan zou hij zonder problemen den trekker overgehaald hebben maar nu

15:24

S… Speaker 1 (36_28)

Nu voelde hij zich een klootzak, een gewetenloze terrorist, die in de ogen van de Venice gezin op het punt had gestaan om kinderen te vermoorden. Terwijl hij naar de lege plek voor zich op de tafel keek, zag hij het lachende kinderlijke gezicht van de kleine Brent voor zijn geestesoog. Het twaalfjarige jongetje dat hij in purgatorium had leren kennen en dat er zijn eerste vriend was geworden.

15:52

S… Speaker 1 (36_28)

brent was dood vermoord door enkele oudere medegevangenen die jarne op die manier in het diepst van zijn ziel wilde raken en dat was gelukt jarne voelde de tranen branden maar hij bedwong zich verzetstrijders hooren niet in tranen uit te barsten voor een dictator de butler die serge heette kwam de kamer binnen en gaf jarne een bord bestek en een glas hij mocht kiezen tussen water appelsap of sinaasappelsap

16:22

S… Speaker 1 (36_28)

cola komt hier niet binnen zei de venne met een minzaam lachje niet gezond voor de kinderen jarne zei niets het leek alsof de woorden vast zaten en dus kreeg hij appelsap zijn bord werd volgeschept kalfslapjes met room en champignons en gegratineerde aardappelen jarne had een berenhonger moeten hebben maar het leek alsof zijn hele lichaam geblokkeerd was

16:49

S… Speaker 2 (36_28)

er kon niets in of uit en de misselijke angst die hij voelde ontnam hem zelfs het laatste greintje eetlust

16:57

S… Speaker 1 (36_28)

Jarne wist immers maar al te goed dat hij nu ten dode was opgeschreven. De Venne wilde hem alleen maar een laatste avondmaal aanbieden. Daarna zou hij Jarne ongetwijfeld aan de vossen uitleveren, zodat hoofdinspecteur Kaerts alle mogelijke informatie uit hem kon peuteren. Eenmaal Kaerts hem in stukjes had gesneden, wachtte Jarne in het beste geval een verlossend nekschot. Wraak is zoet, maar kan ook...

17:25

S… Speaker 1 (36_28)

heel bitter uitdraaien jarne ervoer in stilte de geluiden van het etende gezinnetje zonder woorden want wat er daarnet gebeurd was moest verwerkt worden toen iedereen klaar was en jarne's eten nog altijd onaangeroerd was gebleven nam het we buttler zijn bord weer weg frank de venne ging staan en zei jarne als je me even volgen wil weigeren had geen zin

17:57

S… Speaker 1 (36_28)

jarnes schoof zijn stoel achteruit en volgde de kanselier de eetzaal uit het had geen zin om ook maar iets te ondernemen want de pianogarders bleven de heele tijd bij hen een van hen had jarnes geweer bij zich frank de wenne bracht den jongen naar een prachtig salon met spiegels en een rijkelijk gedecoreerd plafond er stonden een tafeltje en twee kunstig versierde stoelen bekleed met zwart leer waarin een gouden wolfsangel was verwerkt

18:27

S… Speaker 1 (36_28)

Tegen de muur stond een goed gevulde drankkast met glazen, eveneens met een wolfsangel. Wat was dat toch met dictators en hun obsessie voor symbolen? De Verne wenkte Jarnen naar een van de stoelen. Ga zitten, we hebben veel om over te praten. Jarnen aanzelde, maar deed uiteindelijk toch wat de Verne vroeg. Hij was de gevangene en niet in een positie om de spelregels te bepalen.

18:58

S… Speaker 1 (36_28)

de pianogaarders bleven bij de deur staan klaar om in te grijpen bij de minst verkeerde beweging de kanselier liep naar de drankkast schonk zich zelf een glas whisky in en liet er tintelen twee grote ijsblokjes invallen toen draagde hij zich om naar de tiener op den stoel drink jij iets janne schudde zijn hoofd zeker de venne sloog de kast en ging met zijn whisky op den stoel tegenover janne zitten

19:29

S… Speaker 1 (36_28)

hij draaide het glas in zijn hand en de ijsblokjes tinkelden tegen de rand zoo jong zoo ontstuimig zei de venne hoofdschuddend jarne zei niets hij keek de venne zelfs niet aan maar nam het motief van het tapijt op den vloer in zich op zoo naïef ook om te denken dat de beveiliging hier zoo lek zou zijn als een mandje en je ongehinderd met je speeltjes tot bij mij en mijn

20:00

S… Speaker 1 (36_28)

zou kunnen komen jarne keek verbaasd op het is toch gelukt zei hij bits alleen omdat ik het liet lukken antwoordde de kanselier en hij nam een slok van zijn whisky u kon niet voorspellen dat ik niet zou schieten zei jarne u kon nu evengoed dood zijn er verscheen een monkellachje op de fijne smalle gezicht hij richtte zich naar een van de gardes en stak zijn hand uit

20:30

S… Speaker 1 (36_28)

de garde die jarnes geweer had meegebracht liep naar de kanselier en gaf hem het wapen de venne controleerde even de semi-automatische skar schakelde de veiligheidspal af richtte de loop op jarnen en haalde zonder meer de trekker over het blosse schot deed jarnen verstijven maar hij voelde niets toen de venne de skar liet zakken betaste jarnen zijn lichaam op zoek naar een kogelwond maar hij was ongedeerd

21:00

S… Speaker 1 (36_28)

de vennen schudde meewarig lachend zijn hoofd jij hebt ondertussen denk ik wel uitgevist dat de slager voor ons werkt geloof je dan ook dat hij jouw echte munitie zou meegeven jarne herinnerde zich hoe slager vinkes en scar had gecontroleerd met een vakkundigheid die je niet meteen van een slager zou verwachten hij had er een gloednieuw

21:31

S… Speaker 1 (36_28)

magazijn met patronen ingestoken waarmee je door geen panzer en kogel weer in de vesten kon schieten jarna had de blinkende hulzen zien zitten wat hij niet gezien had was dat dit geen apb's waren maar patronen zonder kogel losse patronen of losse flodders die onder andere in films werden gebruikt om een geloofwaardig vuurgevecht in beeld te brengen zonder dat dit gevaar voor de acteurs opleverde

22:00

S… Speaker 1 (36_28)

de a p b s waren niets meer of minder dan een smoes geweest om voor jarne's oogen het magazijn te kunnen verwisselen en nu jarne er over nadacht was lager vinken veel te enthousiast geweest om een joog van veertien in het paleis te laten infiltreren een kind was veel makkelijker te manipuleeren dan een geharde militair

22:24

S… Speaker 1 (36_28)

Een uitgelegen kans om een verzetslid dat dicht bij Apolo stond en dus een schat van informatie had, recht in de armen van de Venne te sturen. Ik zie dat je teleurgesteld bent, zei de Venne. Ik zou het ook zijn. Ik ben jarenlang teleurgesteld door mensen die ik dacht te kunnen vertrouwen. Vrienden, familie, bondgenoten. En dan steken ze je een mes in de rug.

22:53

S… Speaker 1 (36_28)

Je dacht dat je alles op school leerde, maar de echte leerschool begint pas wanneer je volwassen bent. De school van het leven, Jarnen? Jarnen keek de kleine blonde kanselier aan. Hij wist niet wat hij moest denken of zeggen. Hij wist maar één ding, hij kon het zelfs voelen en dat verbaasde hem. De kanselier, die zo gewelddadig de macht had gegrepen,

23:18

S… Speaker 1 (36_28)

die belgië in een fascistische nachtmerrie had ondergedompeld en die mede oorzaak was dat mama en mams er nu meer waren de kanselier sprak op dit moment de waarheid hoe oud ben je jarne veertien er verscheen een zekere mildheid op het gezicht van de vennen misschien wel een hint van medeleven veertien nog maar net aan het leven en al zoveel woede en haat van binnen

23:47

S… Speaker 1 (36_28)

maar ook zoo naïef om te denken dat je mijn regeering kan stoppen met een schot ik ben geen monster zooals u beetjarne het was er uit voordat hij het wist maar hij voelde ook geen spijt hij zou sterven dat wist hij maar al te goed en hij zou sterven als een echte rebel de venne bleef onbewogen en nam nog een slok van zijn whisky hij liet het drankje met de halfgesmolten ijsblokjes ronddraaien in het kristal

24:20

S… Speaker 2 (36_28)

iedereen is een monster jarne sprak hij na een lange stilte bij sommigen zit dat monster diep van binnen opgesloten en vastgeketend maar altijd klaar om te ontsnappen bij anderen leeft dat monster in vrijheid jij was daarnet bereid om in koelen bloeden een vader te vermoorden voor de oogen van zijn vrouw en kinderen en daarna

24:44

S… Speaker 2 (36_28)

stel dat je mij inderdaad had kunnen verrassen dat de kogels in jouw wapen echt waren en dat mijn garde niet had klaargestaan om jou te overmeesteren wat had je dan gedaan met mijn vrouw met mijn dochtertje

25:00

S… Speaker 1 (36_28)

En met mijn twee jongens. Zou je hen ook... Nee, riep Jarnet. Dat heb jij met mijn moeders gedaan. Zijn stem stokte en dan ontsnapte een snik uit zijn keel. De Vennes' ogen werden wijd en er verscheen een uitdrukking van oprechte verbazing op zijn gezicht. Hij zette zijn glas neer op de armleuning van de leren stoel en zuchtte. Ik heb niets gedaan, Jarnet.

25:29

S… Speaker 1 (36_28)

Ik heb nog nooit iemand gedood. Ik zou het niet kunnen. Jij moet niet de trekker overhalen om iemand te vermoorden, zei Jarnet. Jouw P. N. O. maakten criminelen van mijn bloedeige ouders. Jouw vossen zijn midden in de nacht ons huis binnengevallen en hebben mijn moeders meegenomen. Ik heb in het purgatorium gezeten. Ik ben er gefolterd. Er zijn kinderen gestorven daar. Maar al die tijd had ik hoop dat ik mijn ouders snel zou terugzien.

26:00

S… Speaker 1 (36_28)

maar de onderzoeksrechter wil de wraak nemen omdat er bommen lagen in het hoofdkwartier van de egelbrigade iets wat ik niet eens wist hij heeft mijn mama's laten doodschieten als beesten dat hebt u niet gedaan maar u hebt wel een land gecreëerd waarin het kan

26:18

S… Speaker 1 (36_28)

en dat is waarom er nu millioenen menschen in opstand gekomen zijn omdat ze weer een land willen waar kinderen niet zoo maar gearresteerd kunnen worden en waar hun ouders niet zoo maar verwoord kunnen worden de tranen liepen nu vrijlijk over jarnes wangen hij kon ze gewoon niet meer tegenhouden ik wil dat het stopt kanzelier de vennen zweeg terwijl hij naar den snikkenden jongen in den stoel tegenover zich keek

26:46

S… Speaker 1 (36_28)

de gardes bij de deur wisselden blikken met hem uit wat moest er met het joch gebeuren breng hem naar de gastenkamer zeide venne behandel hem goed de jongen heeft waardevolle informatie voor ons jawel heer kanselier sprak de garde deze keer sleurde ze jarnen niet meer brutaal overeind maar vroegen ze hem om met hen mee te gaan

27:12

S… Speaker 1 (36_28)

jarne gehoorzaamde en volgde de twee pn o gardes door de rijkelijke gangen van het paleis in de trappen op een derde garde liep achter hem voor het geval jarne toch nog iets zou proberen niet dat hij dat van plan was het paleis was zoo goed bewaakt dat hij dood zou zijn voordat hij de uitgang zou vinden ze liepen door de ruwzachtige troonzaal met zijn kroonluchters zijn gewelven en zijn versieringen van bladgoud

27:42

S… Speaker 1 (36_28)

Hier en daar hingen zwarte wolfsangelpanieren, aangezien dit de plek was waar de vennen hoogwaardigheidsbekleders uit andere landen verwelkomden. Jarnes hart bonsde in zijn keel terwijl hij naar de galmende voetstappen luisterde op het eeuwenoude parket. De gardes openden een deur en ze gingen een kleine kamer binnen, waar het een stuk huiselijker was dan in de gigantische troonzaal. Het leek meer op de kamer waar de vennen en zijn gezin aan het eten waren.

28:13

S… Speaker 1 (36_28)

Het was duidelijk ooit een werkkamer geweest met een statig bureau en zachte stoelen om mensen te ontvangen. Er stond een grote antieke wereldbol en tegen de muur was een marmeren schouw met daarboven een grote vierkante spiegel. Alles ademde hier een huiselijke rust en warmte uit. Er waren verschillende deuren uit op deze kamer, maar die waren natuurlijk allemaal gesloten. Hier slaap je, zei een van de gardes.

28:44

S… Speaker 1 (36_28)

Als je naar de wc moet, klop je op de deur. Dat was alles wat hij zei. Daarna ging de deur dicht en Jarno hoorde de sleutel knarsen in het slot. Het enige licht in de kamer was afkomstig van twee hoge ramen aan de rechterkant. Zij gaven uit op de erekoor, een van de drie binnenplaatsen van het paleis.

29:08

S… Speaker 1 (36_28)

In tegenstelling tot de deuren konden de ramen wel open, maar Jarne zag al snel in dat ontsnappen zo goed als uitgesloten was. Om te beginnen zat hij behoorlijk hoog en was er weinig om houvast te geven. Hij maakte dan ook meer kans om met zijn hersens eerst de pletter te slaan op de kasseien beneden.

29:30

S… Speaker 1 (36_28)

En als hij door een of ander mirakel toch beneden zou raken, waren er nog de vossen die daar de wacht hielden en deze keer niet zo zachtaardig zouden zijn. Er was nog iets beneden dat Jarnen nu pas in het oog kreeg. Er stond een laag schavot met dikke houten palen. Met een schoek realiseerde Jarnen zich waarvoor die paal diende.

29:55

S… Speaker 1 (36_28)

Dit was de plek waar de Vennes vrouw het over had. Hier werden de executies uitgevoerd, ver van nieuwsgierige blikken van burgers. Marjane zou nog niet meteen aan de beurt zijn. Hij had informatie die de Venne wilde. Net zoals hij zijn bescherming in het purgatorium voor het grootste deel te danken had aan het feit dat hij informatie had die de onderzoeksrechter kostte wat het kost uit hem wilde halen.

30:25

S… Speaker 1 (36_28)

En daarna wachtte hem dan toch de kogel. Of zouden ze hem als wasmunt gebruiken in onderhandelingen met de rebellen? De rebellen stonden op het punt om tot de aanval over te gaan. En als hij tijd kon rekken, bestond er misschien wel een waterkansje dat hij het er levend van af kon brengen. Er was geen bed in de kamer, enkel een zachte bank waarop hij kon slapen.

30:51

S… Speaker 1 (36_28)

jarne wist nu al dat hij geen oog dicht zou kunnen doen na alle gebeurtenissen en emoties van den afgeloopen dag na het grote verlies dat hij voelde alsof iemand met zijn blote hand zijn hart uit zijn borst had gerukt hij voelde zich zwak en vermoeid maar slapen was het allerlaatste waar hij aan dacht jarne ging op de vensterbank zitten

31:16

S… Speaker 2 (36_28)

met zijn knieën opgetrokken tegen zijn borst en staarde door het glas naar de ramen die uitgaven op den

Resumo

Preguntarlle á IA sobre esta transcrición